Een val in een put of sleuf is in steden een van de meest voorkomende oorzaken van gebroken enkels, knieën en armen, en een van de soorten zaken die slachtoffers het vaakst verliezen: niet omdat zij geen recht op schadevergoeding hebben, maar omdat zij de verkeerde gedaagde hebben aangesproken. Het deksel op het trottoir kan toebehoren aan de gemeente, het waterbedrijf (ВиК-exploitant), het elektriciteitsdistributiebedrijf, het stadsverwarmingsbedrijf of een mobiele aanbieder. De sleuf kan van een bouwbedrijf zijn dat in opdracht van een van hen werkt. Schadevergoeding voor een val in een put is verschuldigd, maar alleen door degene die werkelijk verantwoordelijk is voor de voorziening of het wegvak.
U leest hoe u vaststelt van wie de put is, hoe u meerdere gedaagden aanspreekt, wat u moet bewijzen, wanneer de schadevergoeding wordt verlaagd en welke bedragen de rechtbanken toekennen. Het algemene kader voor vorderingen tegen de gemeente wegens slechte infrastructuur beschrijven we in onze gids hoe u de gemeente aansprakelijk stelt voor schade door slechte infrastructuur.
Wie is aansprakelijk voor een val in een put of sleuf?
Onder straten en trottoirs lopen netten van verschillende eigenaren. Elk net heeft zijn eigen putten, en iedere eigenaar of exploitant moet zijn voorzieningen in veilige staat houden. De meest voorkomende situaties zijn:
| Soort put of sleuf | Gebruikelijke verantwoordelijke | Wat u controleert |
|---|---|---|
| Straatput of rooster zonder opschrift | De gemeente of het waterbedrijf, afhankelijk van het net en de plaats | Navraag bij de gemeente; wie de straat onderhoudt |
| Put van de waterleiding of riolering | Het waterbedrijf voor het betreffende gebied | Opschrift of logo op het deksel; navraag bij het waterbedrijf |
| Elektriciteits- of kabelput op het trottoir | Het elektriciteitsdistributiebedrijf | Logo op het deksel; ligging naast een transformatorstation |
| Put van de stadsverwarming | Het stadsverwarmingsbedrijf | Opschrift, nabijheid van het warmtenet |
| Telecommunicatieput | Telecom-, kabel- of mobiele aanbieder | Logo of afkorting op het deksel |
| Sleuf van reparatie- of bouwwerkzaamheden | De aannemer, zijn opdrachtgever en soms de gemeente | Bouwbord, vergunning voor de werkzaamheden, contract |
De tabel is een richtlijn: eigendom wordt vastgesteld aan de hand van documenten.
De rechtsgrond
Vorderingen wegens een val in een put zijn civiele vorderingen. Wordt een rechtspersoon aangesproken (de gemeente, het waterbedrijf, het energiebedrijf), dan behandelen de rechtbanken ze meestal op grond van art. 49 in samenhang met art. 45 van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten (Закон за задълженията и договорите, ЗЗД): aansprakelijkheid voor schade veroorzaakt door de personen die met het onderhoud zijn belast, ook door onrechtmatig nalaten. In sommige zaken wordt ook art. 50 van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten besproken, volgens welke de eigenaar en degene onder wiens toezicht een zaak staat, hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de schade die zij veroorzaakt. Welke van de twee bepalingen de rechter toepast, hangt af van de feiten en van de concrete kamer; de dagvaarding moet de omstandigheden daarom volledig beschrijven.
Een zaak tegen de gemeente wordt niet ingesteld op grond van de Wet op de aansprakelijkheid van de staat en de gemeenten voor schade (ЗОДОВ), maar volgens de algemene procedure van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (ГПК).
Van wie is de put? Zo komt u daarachter vóór de rechtszaak
Dit is de belangrijkste vraag van de hele zaak. Spreekt u een partij aan die geen eigenaar is en niet verantwoordelijk is voor het onderhoud, dan wordt de vordering afgewezen en bent u de kosten van de gedaagde verschuldigd.
Het deksel en de plek
- Fotografeer het deksel van dichtbij. Op veel deksels staat het logo, de afkorting of de naam van het bedrijf waaraan ze toebehoren.
- Fotografeer het ook van een afstand, met een herkenningspunt: een gebouw, een huisnummer, een zebrapad. Dat bewijst de exacte plek en of de put op het trottoir, op de rijbaan of in een groenstrook ligt.
- Let op de omgeving: een transformatorstation, een bouwbord, afzettingen, sporen van recente reparaties. Die wijzen naar de exploitant of de aannemer.
Het opschrift op het deksel is een belangrijke aanwijzing, maar niet altijd doorslaggevend bewijs: deksels worden vervangen en netten wisselen van eigenaar. Laat het daarom bij voorkeur schriftelijk bevestigen.
Schriftelijke navraag bij de gemeente en de exploitanten
- Stuur een schriftelijk verzoek aan de gemeente (in Sofia ook aan het stadsdeelbestuur), met een beschrijving van de exacte plek en foto's als bijlage. Vraag hen u te laten weten van wie de put is en wie het wegvak onderhoudt. Uw melding legt ook de datum en de staat van de put vast.
- Stuur ook verzoeken aan de exploitanten aan wie de voorziening kan toebehoren: het waterbedrijf, het energiebedrijf, het stadsverwarmingsbedrijf. Ook een antwoord "die is niet van ons" is nuttig, want het verkleint de kring.
- Maak gebruik van de Wet op de toegang tot openbare informatie (ЗДОИ). De gemeente is een verplicht orgaan en moet uiterlijk 14 dagen na de registratie van het verzoek beslissen (art. 28, lid 1, van de Wet op de toegang tot openbare informatie). U kunt vragen naar vergunningen voor graafwerk op die plek, opgedragen reparaties en eerdere meldingen over dezelfde put. Of een bepaald bedrijf (bijvoorbeeld een waterbedrijf) een verplicht orgaan in de zin van de wet is, hangt af van zijn rechtspositie; ga dat in het concrete geval na.
Uit onze praktijk: Wacht niet op de zaak om te weten te komen van wie de put is. Zodra u de vordering instelt, is de gedaagde gekozen. Blijkt later dat de voorziening van een ander is, dan is vervanging van de gedaagde op grond van art. 228 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering alleen mogelijk met instemming van beide partijen en van de nieuwe partij, wat in de praktijk zelden lukt.
Een sleuf van reparatie- of bouwwerkzaamheden: de aannemer, de opdrachtgever of de gemeente?
Bij een uitgraving zijn meestal meerdere partijen betrokken: de opdrachtgever (bijvoorbeeld het waterbedrijf, het energiebedrijf, de gemeente of een particuliere projectontwikkelaar), de aannemer (het bouwbedrijf dat graaft) en de gemeente, die vergunningen afgeeft voor werkzaamheden aan de straten en toezichtsbevoegdheden heeft over de openbare ruimte.
- De aannemer is meestal de partij die de sleuf feitelijk beheert; hij moet haar afzetten, markeren en zo nodig verlichten. Een niet afgezette en onverlichte sleuf is vaak het meest directe argument voor zijn aansprakelijkheid.
- De opdrachtgever kan samen met de aannemer aansprakelijk zijn, maar of en op welke grond hangt af van de verhouding tussen hen (contract, toezicht, instructies) en van het oordeel van de rechter. De rechtspraak is op dit punt niet eenduidig.
- De gemeente is verantwoordelijk voor een veilige doorgang over straten en trottoirs. In een aantal zaken oordeelden de rechtbanken dat zij veilig verkeer in de openbare ruimte moet waarborgen, ook terwijl daar reparaties worden uitgevoerd.
De regels over bouwplaatsen, graafvergunningen en toezicht staan in de Wet op de ruimtelijke ordening (ЗУТ), de uitvoeringsbesluiten daarvan en de verordeningen van de betreffende gemeente. Ze verschillen per gemeente; ga daarom bij elke uitgraving na welke vergunning is afgegeven en aan wie.
Wordt schade door meerdere personen veroorzaakt, dan zijn zij hoofdelijk aansprakelijk (art. 53 van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten). Dat betekent dat u, als de rechter meer dan één gedaagde aansprakelijk acht, de volledige schadevergoeding op ieder van hen kunt verhalen.
Hoe u meerdere gedaagden in één zaak aanspreekt
Is niet zeker wie aansprakelijk is, dan is een mogelijkheid de vordering tegen meerdere gedaagden in één dagvaarding in te stellen, bijvoorbeeld tegen de gemeente en het waterbedrijf, of tegen de aannemer en de opdrachtgever. De rechter stelt in de procedure vast van wie de put is en wie zijn verplichtingen heeft geschonden.
Voordelen en risico's:
- Plus: u verliest geen tijd met een nieuwe zaak als blijkt dat de andere partij aansprakelijk is; de verjaring wordt tegenover alle gedaagden gestuit.
- Min: wordt de vordering tegen een van de gedaagden afgewezen, dan bent u in de regel diens kosten verschuldigd, inclusief het advocatenhonorarium.
- Alternatief: een gedaagde kan zelf een andere partij als derde in het geding betrekken (art. 219 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering), en ook de eiser kan dat op de eerste zitting doen. Het vonnis heeft dan ook werking in de onderlinge verhoudingen.
Kiest u nog een procesadvocaat, lees dan wat u een advocaat vraagt voordat u naar de rechter stapt.
Wat u moet bewijzen, en wat de gedaagde moet bewijzen
Iedere partij moet de feiten bewijzen waarop zij haar vorderingen of verweren baseert (art. 154, lid 1, van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering). Bij een val in een put betekent dat in de praktijk:
U bewijst:
- de val zelf: plaats, datum en tijdstip (getuigen, medische stukken, een melding bij 112 of bij de gemeente);
- de staat van de put of sleuf: een open of kapot deksel, een verzakt deksel, geen afzetting of markering, geen verlichting;
- wie verantwoordelijk is voor de voorziening: eigendom of een onderhoudsplicht;
- de schade: het letsel, de behandeling, de pijn, de kosten;
- het oorzakelijk verband tussen de val en het letsel, meestal via een forensisch-medisch deskundigenrapport.
De gedaagde bewijst:
- dat hij de voorziening en het wegvak heeft onderhouden: inspecties, reparaties, meldingen waarop is gereageerd;
- eigen schuld, als hij die aanvoert, met concrete feiten.
Bij een onrechtmatige daad wordt schuld vermoed tot het tegendeel is bewezen (art. 45, lid 2, van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten). In zaken over verzakte stoeptegels en putten oordelen de rechtbanken dat de gemeente moet bewijzen dat zij het wegvak in goede staat hield. Meer over deze logica bij oneffen trottoirs leest u in ons artikel ik ben gestruikeld over een kapotte stoeptegel: schadevergoeding van de gemeente.
Eigen schuld: duisternis, borden en "waarom liep u daar?"
Gedaagden voeren bijna altijd een verweer van eigen schuld op grond van art. 51, lid 2, van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten: dat het slachtoffer de put had kunnen zien, over het gras liep, afgeleid was of ergens liep waar hij "niet had moeten zijn". Wordt het verweer bewezen, dan wordt de schadevergoeding verlaagd.
De rechtbanken beoordelen concreet:
- Verlichting. Was de plek donker en de sleuf niet verlicht, dan kan van een voetganger moeilijk worden verwacht dat hij haar opmerkt.
- Markering en afzetting. Het ontbreken van een afzetting en waarschuwingsborden bij de sleuf zelf telt tegen de gedaagde. Een afzetting ergens anders in de buurt vervangt het afzetten van het gevaarlijke deel niet.
- De route van de voetganger. Over een groenstrook of een uitgesleten paadje lopen is op zichzelf niet per se eigen schuld.
In de zaak van de uitgraving bij het Nationaal Cultuurpaleis (НДК) (zie hieronder) voerde de gemeente aan dat de jongeman daar niet had moeten zijn en in het donker de weg kwijt was geraakt. Beide instanties verwierpen het verweer: het slachtoffer had de val niet kunnen voorzien en voorkomen met de oplettendheid die normaal van een voetganger wordt verwacht. In een zaak tegen Sofiyska Voda (het waterbedrijf van Sofia) aanvaardde de rechter evenmin het argument dat het slachtoffer over het gras en niet over het trottoir had gelopen.
Uit onze praktijk: Het verweer van eigen schuld moet door de gedaagde worden bewezen. Goede foto's van de plek (vooral avondfoto's, als het incident in het donker gebeurde) zijn vaak het sterkste antwoord erop.
Echte zaken tegen gemeenten en exploitanten
De zaken hieronder worden weergegeven zoals beschreven in juridische en nieuwspublicaties. Bedragen van vóór 2026 staan in leva, zoals gepubliceerd, met de benaderde tegenwaarde in euro.
- Nationaal Cultuurpaleis, sleuf zonder afzetting of verlichting: BGN 180.000 (≈ EUR 92.033), onherroepelijk. In het voorjaar van 2015 valt een jongen van 17 tijdens reparatiewerkzaamheden bij het Nationaal Cultuurpaleis in een drie meter diepe sleuf. Het pad is onverlicht en bij de sleuf is er geen afzetting of waarschuwing. De Stadsrechtbank Sofia kent BGN 180.000 aan immateriële schadevergoeding toe ten laste van de gemeente Sofia (op een vordering van BGN 200.000), het hof van beroep bevestigt het vonnis en het Hooggerechtshof van Cassatie laat het cassatieberoep niet toe (2022). Eigen schuld wordt verworpen. Het slachtoffer heeft drie operaties ondergaan en heeft blijvende gevolgen.
- Gemeente Sofia: 11 zaken over putten verloren, meer dan BGN 155.000 (≈ EUR 79.250) in ongeveer een jaar. Een overzicht uit 2021 op een juridisch portaal beschrijft 11 zaken, grotendeels beslist in 2020, met schadevergoedingen tussen BGN 5.000 en 35.000 (≈ EUR 2.556 – 17.895). Daaronder: BGN 35.000 (onherroepelijk) voor een gebroken knieschijf na een val in een open, niet gemarkeerde put op een zebrapad in Ljoelin; BGN 20.000 (onherroepelijk) voor een vrouw wier been bij het uitstappen uit haar auto door een open put in de rijbaan ging; BGN 12.000 (onherroepelijk) voor een ontwrichte schouder en een gebroken arm door een kapot deksel zonder waarschuwingsbord. In een van de zaken, voor BGN 10.000, hield de rechter bij het bepalen van het bedrag rekening met het feit dat het slachtoffer niet direct medische hulp had gezocht.
- Sofiyska Voda: BGN 40.000 (≈ EUR 20.452). De Stadsrechtbank Sofia kent schadevergoeding toe aan een vrouw die in 2018 in Ljoelin in een open ronde put viel en haar enkel brak. Het verweer dat zij over het gras liep, wordt verworpen. Het bericht vermeldt niet of het vonnis onherroepelijk is.
- CEZ: BGN 60.000 (≈ EUR 30.678), onherroepelijk (Hooggerechtshof van Cassatie, 2020). In 2010 glijdt een man uit en valt hij op een niet beveiligde, gladde en schuinliggende put in de Alabinstraat in Sofia; hij overlijdt vóór het onherroepelijke vonnis. De schadevergoeding wordt aan zijn erfgenamen toegekend ten laste van het elektriciteitsdistributiebedrijf. De gemeente Sofia nam als derde aan de zaak deel.
- Plovdiv: een zaak verloren omdat de put van een mobiele aanbieder was. In 2025 vorderde een man die in een niet beveiligde put viel en een teen brak BGN 20.000 (≈ EUR 10.226) van de gemeente Plovdiv. De rechter wees de vordering af omdat de voorziening van een mobiele aanbieder was. Dit is het duidelijkste voorbeeld van waarom de eigendom van de put vóór de zaak moet worden vastgesteld.
- Plovdiv: BGN 5.000 (≈ EUR 2.556) voor de gebroken vinger van een drummer. De auto waarin de muzikant meerijdt, rijdt in de Ibarstraat in een niet beveiligde put. Hij breekt een vinger en kan maandenlang niet spelen. Ook in tweede aanleg wordt de gemeente Plovdiv aansprakelijk geacht (2026); zijn medepassagier krijgt BGN 1.000 (≈ EUR 511).
De les: de gemeente verliest als het wegvak van haar is en niet veilig was gemaakt; exploitanten verliezen als de voorziening van hen is; en het slachtoffer verliest als de vordering tegen de verkeerde gedaagde wordt ingesteld.
Wat u onmiddellijk doet
- Zoek dezelfde dag medische hulp, op de spoedeisende hulp of bij uw huisarts. Vraag om een ambulant verslag (амбулаторен лист) of ontslagbrief (епикриза) waarin het ontstaan van het letsel, de plaats en de datum zijn beschreven. Uitstel kan de hoogte van de schadevergoeding beïnvloeden.
- Fotografeer de put of sleuf met een herkenningspunt (een gebouw, een bord, een huisnummer), zowel van dichtbij (het deksel, het opschrift, de ontbrekende afzetting) als van een afstand.
- Is het donker, fotografeer dan ook de verlichting, of het ontbreken ervan. Ga zo mogelijk de volgende avond op hetzelfde tijdstip terug.
- Noteer de namen en telefoonnummers van getuigen. Zij zijn vaak het enige bewijs van hoe de plek er op het moment van de val uitzag.
- Dien een schriftelijke melding in bij de gemeente (en bij de exploitant, als het deksel een opschrift heeft), met een beschrijving, foto's en het verzoek de eigenaar van de voorziening te noemen. Bewaar het registratienummer.
- Bewaar alle kwitanties: medicijnen, orthesen, krukken, revalidatie, vervoer, gederfde inkomsten.
Welke schadevergoeding wordt toegekend voor een val in een put
Immateriële schade
Pijn, leed, beperkingen in het dagelijks leven, angst en blijvende gevolgen worden naar billijkheid vergoed (art. 52 van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten). De rechter beoordeelt het soort letsel, het aantal operaties, de duur van behandeling en revalidatie, de leeftijd van het slachtoffer en de gevolgen voor zijn werk en privéleven.
Als ruwe richtlijn, op basis van de hierboven beschreven zaken en andere gepubliceerde zaken over vallen in putten en op trottoirs:
| Ernst van het letsel | Toegekende bedragen in gepubliceerde zaken |
|---|---|
| Eenvoudige breuk, zonder operatie | BGN 5.000 – 20.000 (≈ EUR 2.556 – 10.226) |
| Breuk met operatie, pennen of een plaat | BGN 15.000 – 35.000 (≈ EUR 7.669 – 17.895) |
| Letsel met blijvende gevolgen voor het dagelijks leven | BGN 40.000 – 80.000 (≈ EUR 20.452 – 40.903) |
| Blijvende invaliditeit | tot BGN 180.000 (≈ EUR 92.033) |
Dit is geen tarief: elke zaak wordt afzonderlijk beoordeeld, en de bedragen in de praktijk veranderen in de loop van de tijd.
Materiële schade en rente
Bewezen kosten van behandeling, revalidatie en hulpmiddelen worden vergoed, evenals gederfde inkomsten. Over de schadevergoeding is wettelijke rente verschuldigd; bij een onrechtmatige daad is de schuldenaar ook zonder aanmaning in verzuim (art. 84, lid 3, van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten), zodat de rente meestal loopt vanaf de dag van de val.
Is niet u maar uw auto beschadigd (bijvoorbeeld een band of velg in een open put in de rijbaan), dan is de logica vergelijkbaar, maar het bewijs en de gedaagden zijn anders. Zie ons artikel over autoschade door een gat in de weg.
Termijnen, kosten en welke rechtbank
| Vraag | Antwoord | Rechtsgrond |
|---|---|---|
| Verjaringstermijn | 5 jaar | Art. 110 van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten |
| Loopt vanaf | Het moment dat de verantwoordelijke persoon bekend is | Art. 114, lid 3, van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten |
| Griffierecht | 4% van het gevorderde bedrag, minimaal EUR 25,56 | Tarief van de griffierechten op grond van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering |
| Eerste aanleg | Arrondissementsrechtbank (районен съд); regionale rechtbank (окръжен съд) voor vorderingen boven BGN 25.000 (≈ EUR 12.782) | Art. 104, punt 4, van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering |
| Relatieve bevoegdheid | Kan ook de plaats zijn waar de schade is ontstaan | Art. 115, lid 1, van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering |
| Rente | Wettelijke rente vanaf de dag van de schade | Art. 84, lid 3, van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten |
Bij een val in een put loopt de verjaringstermijn vanaf het moment dat de voor de schade verantwoordelijke persoon bekend is. Is de eigenaar van de put niet bekend, dan kan het begin van de termijn worden betwist; reken daar niet op en handel binnen 5 jaar na de val. Een letselschadeadvocaat in Sofia vertelt u meer over vorderingen tot schadevergoeding op grond van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Wie betaalt als ik in een open put op het trottoir val?
De eigenaar of de partij die verantwoordelijk is voor het onderhoud van de put betaalt: de gemeente, het waterbedrijf, het elektriciteitsdistributiebedrijf, het stadsverwarmingsbedrijf of een telecomaanbieder. Daarom moet u vóór de zaak vaststellen van wie de put is. De algemene logica van vorderingen tegen de gemeente beschrijven we in onze gids hoe u de gemeente aansprakelijk stelt voor slechte infrastructuur.
Hoe kom ik erachter van wie de put is?
Begin met het opschrift of logo op het deksel en foto's van de plek. Stuur daarna een schriftelijk verzoek aan de gemeente en aan de mogelijke exploitanten en, zo nodig, een verzoek op grond van de Wet op de toegang tot openbare informatie, waarop de gemeente binnen 14 dagen moet antwoorden. De antwoorden voegt u bij de dagvaarding.
Kan ik de gemeente en het waterbedrijf tegelijk aanspreken?
Ja, de vordering kan in één dagvaarding tegen meerdere gedaagden worden ingesteld, en de rechter stelt vast wie aansprakelijk is. Het risico is dat u, als de vordering tegen een van hen wordt afgewezen, in de regel diens kosten verschuldigd bent. Hoe u deze strategie met uw advocaat bespreekt, leest u in ons artikel hoe kiest u een goede advocaat.
Wat gebeurt er als ik de verkeerde gedaagde heb aangesproken?
De vordering wordt dan hoogstwaarschijnlijk afgewezen, zoals in een zaak in Plovdiv waarin de put van een mobiele aanbieder bleek te zijn. Vervanging van de gedaagde tijdens de zaak is alleen mogelijk met instemming van alle betrokkenen, dus vaak is een nieuwe zaak tegen de juiste partij nodig, mits de verjaringstermijn niet is verstreken.
Wie is aansprakelijk als ik in de sleuf van een bouwbedrijf val?
Meestal de aannemer, die de sleuf beheert en haar moet afzetten, markeren en verlichten. Ook de opdrachtgever kan aansprakelijk zijn, en in sommige gevallen de gemeente, die een veilige doorgang in de openbare ruimte moet waarborgen. Wie precies aansprakelijk is, hangt af van de feiten en van het oordeel van de rechter.
Wordt de schadevergoeding verlaagd als het donker was en ik de put niet zag?
Niet automatisch. Was de plek niet verlicht of gemarkeerd, dan telt dat meestal tegen de gedaagde en niet tegen u. Eigen schuld moet door de gedaagde worden bewezen; in de zaak van de sleuf bij het Nationaal Cultuurpaleis verwierpen de rechtbanken die en kenden zij BGN 180.000 toe.
Hoeveel schadevergoeding krijg ik voor een gebroken enkel na een val in een put?
Er is geen vast bedrag: de rechter stelt de immateriële schade naar billijkheid vast. In gepubliceerde zaken over gebroken enkels door een val in een put lopen de bedragen uiteen van ongeveer BGN 5.000 tot 40.000, en bij blijvende invaliditeit aanzienlijk meer. Vergelijk ook de rechtspraak over gebroken benen door verzakte stoeptegels.
Wat is de verjaringstermijn voor een vordering wegens een val in een put?
De verjaringstermijn bedraagt 5 jaar (art. 110 van de Wet op de verbintenissen en overeenkomsten) en loopt vanaf het moment dat de verantwoordelijke persoon bekend is (art. 114, lid 3). Is de eigenaar niet meteen bekend, dan kan het begin van de termijn worden betwist; het is dus veiliger binnen 5 jaar na de val te handelen.
Hoeveel kost de zaak?
Het griffierecht bedraagt 4% van het gevorderde bedrag, maar niet minder dan EUR 25,56, plus de kosten van deskundigenrapporten en een advocaat. Wint u, dan vergoedt de gedaagde uw kosten naar verhouding van het toegewezen deel van de vordering. Details over de kosten en de rechtbank vindt u ook in ons artikel over schadevergoeding van de gemeente voor een hondenbeet, waar dezelfde regels gelden.
Als mijn auto in een put zakt, wie moet ik dan aanspreken?
De eigenaar van de put of de partij die de weg onderhoudt, is aansprakelijk als de put geen deksel heeft of is verzakt. Hebt u een cascoverzekering (Каско), dan kan de verzekeraar betalen en het bedrag daarna verhalen op de verantwoordelijke partij. Zie ons artikel over autoschade door een gat in de weg.
Hoe kunnen wij u helpen?
Bij een val in een put of sleuf wordt de belangrijkste beslissing vóór de zaak genomen: tegen wie u de vordering instelt. De verkeerde gedaagde betekent een verloren zaak en kosten, ook als de schade onbetwist is. Daarom stellen wij eerst vast wie eigenaar is van de voorziening en wie verantwoordelijk was voor het wegvak.
Advocatenkantoor Mechkova & Dimitrova verzamelt informatie over de eigenaar van de put of de voor de sleuf verantwoordelijke aannemer, beoordeelt het bewijs en vertegenwoordigt u tegenover de gemeente, de exploitant of het bouwbedrijf. De informatie hier is algemeen en garandeert geen bepaalde uitkomst. Neem contact met ons op om uw zaak te laten beoordelen zolang de plek en de getuigen nog beschikbaar zijn.
